Deneysel Olarak Tatlı Suda Boğulmanın Sıçan Akciğer Karaciğer Beyin Kalp ve Böbrek Ağırlıklarına Etkisi - Kul, Gülşin Canoğulları; Balcı, Yasemin; Yorulmaz, Coşkun; Uzuner, Kubilay; Öner, Setenay (Adli Tıp Bülteni, 2011)
Bu çalışmada deneysel olarak suda boğulan ve öldükten sonra suda bekletilen farelerin organ ağırlıklarının karşılaştırılması amaçlanmıştır.Deneyler Fakülte Etik Kurul'unun izni ile herbiri 10 rattan oluşan 5 grup, toplam 50 fare üzerinde yapılmıştır. Yüksek doz anestezi ile öldürüldükten sonra diseksiyon yapılan (Grup 1 : Kontrol), deneysel olarak suda boğulan (Grup 2), ölmeden önce açık yara oluşturularak ölen ve 24 saat tatlı suda bekletilen (Grup 3) ve yüksek doz anestezi ile öldürüldükten sonra 24 saat (Grup IV) ve 72 saat (Grup V) suda bekletilen toplam 50 Wistar Albino cinsi yetişkin sıçana otopsi yapılmıştır. Otopsi esnasında alman organların ağırlıkları, deney gruplarına göre karşılaştınlmıştır. Postmortem 72 saat suda kalan grubun akciğer, karaciğer, beyin ve sağ böbrek ağırlıkları 24 saat postmortem suda kalan gruba göre azalırken, suda boğulan grupta, akciğer, karaciğer, beyin ve sağ böbrek ortalama ağırlıklarının 24 saat postmortem suda kalan gruba göre arttığı (sırasıyla artış oranları %55.1, %24.3, % 14.9 ve %10.5) saptanmıştır. Sadece kalp ağırlılığı açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farlılık saptanmamıştır.Elde ettiğimiz bulgulara göre, postmortem olarak hidrostatik basınç nedeniyle alveollere geçen sıvı miktarı boğulma esnasında aspire edilen sıvı kadar fazla değildir. 72 saat suda kalan gruptaki akciğer, karaciğer, beyin ve sağ böbrek ağırlıklarının 24 saat postmortem suda kalan gruba göre azalması da postmortem putrefaksiyonun (çürüme) etkisi olarak değerlendirilmiştir.Anahtar kelimeler: Suda boğulma, postmortem değişimler, organ ağırlığı.
Keywords: suda boğulma; postmortem değişimler; organ ağırlığı